در فیزیک، تابش تراهرتز قسمتی از امواج الکترومغناطیسی است که در محدوده فرکانس ۰٫۳ تا ۳ تراهرتز قرار دارد. اصطلاح تراهرتز به تابش الکترومغناطیسی در بازه فرکانس بین طیف فرکانسی ریزموج، ۳۰۰ گیگاهرتز (۳×۱۰۱۱ Hz ) و طیف فرکانسی مادون قرمز، ۳۰۰۰ گیگاهرتز (۳×۱۰۱۲ Hz) گفته می شود. از نقطه نظر طول موج، محدوده این امواج بین 0.1 mm (یا 100 μm) تا 1.0 mm است. از نقطه نظر عملی، تابش تراهرتز به دلیل نمایاندن ناحیه ای در الکترومغناطیس که فرکانس الکترومغناطیسی ان از دسترسی مستقیم دور مانده و باید توسط خصوصیات جایگزین طول موج یا انرژی اندازه گیری شو، بسیار مورد توجه است. به دلایلی که گفته شد، تابش تراهرتز ناحیه ای را به ما نشان می دهد که در ان امکان تولید و سوار سازی ( یا مدولاسیون) سیگنال های الکترومغناطیسی همدوس توسط ابزارهای رایج برای تولید امواج رادیویی و ریزموج همدوس، وجود ندارد و بنابراین ابزارهای و روش های جدیدی نیاز است.


تابش تراهرتز بین دو طیف تابشی مادون قرمز و ریزموج قرار می گیرد و برخی ویژگی های خود را در هر کدام از آن ها نشان می دهد. مانند مادون تابش قرمز و ریزموج، تابش تراهرتز نیز در خط دید مستقیم حرکت می کند و یک تابش غیر یونیزه کننده است. مانند تابش ریزموج،تابش تراهرتز می تواند در در گستره ی وسیع و متفاوتی از مواد غیر فلزی نفوذ کند  .